بعد از حضرت ابراهيم ( ع ) حضرت يعقوبِ پيامبر ( ع ) به دليل قحطى و در جريان داستان يوسف ( ع ) به همراه فرزندان و خانواده‌اش از كنعان به مصر هجرت كرد و فرزندان او كه به نام « بنىاسرائيل » معروف گشته بودند به زندگى مطلوب و مناسبى در مصر گذران روزگار مىكردند . « 1 » فرزندان يعقوب ( بنى اسرائيل ) در قالب قبائل متعددى در مصر زندگى مىكردند و به تدريج در علوم و فنون پيشرفت كرده صاحب موقعيت شدند . اين موقعيّت سبب حسادت و بلكه احساس خطر كردن مصريان بومى گرديد . لذا تلاش كردند آنها را به استثمار و كارهاى حقير مشغول كنند و مانع دست يافتن آنها به كارهاى كليدى شوند . فراعنه و پادشاهان مصر از هيچ گونه اذيّت و آزار نسبت به بنى اسرائيل كوتاهى نكردند و به ويژه وقتى رامسس دوم به سلطنت فرعونى رسيد ، بنى اسرائيل را به بردگى و ذلّت كشاند و چون به او خبر دادند فرزند پسرى از بين اينها متولد خواهد شد كه حكومت و سلطنت تو را نابود مىكند ، فرعون دستور داد نوزادان پسرشان را كشتند ، بين زنان و مردها فاصله ايجاد كرد و شكم زنان باردار را پاره كرد و فرزندانشان را بيرون آورد . اما اراده خدا چيز ديگرى بود .

--> ( 1 ) . براى توضيح بيشتر رجوع كنيد به : حسين توفيقى ، آشنايى با اديان بزرگ ، ( انتشارات سمت ، 1379 ) ، ص 72 تا 76 .